شادی، امید و جاودانگی؛ بنیادهای زندگی در فرهنگ ایرانی.
در فرهنگ اصیل و واقعگرای ایرانی، شادی، امید و جاودانگی سه ستون بنیادین زندگی انسانیاند.نه فقط به عنوان احساسات، بلکه به عنوان نیروی محرکهای برای زیستن، بالیدن و رستن.
نمونهای آشکار از این جهانبینی را میتوان در روح و سرشت جاویدنام مجیدرضا رهنورد و در حال حاضر رهروان راه او دید. او نه تنها در قامت یک قهرمان ملی، بلکه چون اسطورهای شاهنامهوار، مرز میان مرگ و زندگی را درنوردید و معنای جاودانگی آرمانی را عینیت بخشید.
مرگ، پایان نیست
در این نگاه، مرگ پایان کار نیست، بلکه آغاز جاودانگی است.نه فقط برای فرد، بلکه برای ملتی که با یاد و آرمان او دوباره زنده میشود. از این منظر، شهادت رهنورد و بسیاری از ایرانیان دلاور نه یک پایان، بلکه سرآغازی است برای رستاخیز دوبارهی این نژاد شریف در مسیر رهایی، در گذر از قرون و نسلها.
🌱 امید
امید، نیرویی است که انسان را حتی در تنگترین بنبستها، به حرکت، پایداری و زیستن فرا میخواند. انگیزه پایه ی امید است و ما ایرانیان بیشترین انگیزه را برای امید داشتن داریم و آن آینده ای بهتر برای هموطنان قهرمانمان است که در تاریخ همیشه لیاقتشان را نشان داده اند. آنها همیشه در برابر یأس و فروپاشی ایستاده اند. باور به جاودانگی ایران و ایرانی آینده ای روشن را برای آنان رقم میزند.
• منبع انگیزه است؛
• در برابر یأس و فروپاشی میایستد؛
جاودانگی
جاودانگی، مفهومی است فراتر از زمان و مرگ. بیانگر:
• ماندگاری روح، اندیشه، نام و اثر انسان؛
آرزوی دیرینهی بشر برای گذر از فنا؛
ایمان به اینکه چیزی از انسان فراتر از عمر جسمانیاش ادامه مییابد؛
و در تفکر ایرانی، تجلی وصال با حقیقت، معنا و آفرینش است.
پیوند امید و جاودانگی
آنجا که امید و جاودانگی به هم میرسند، عمق تازهای از آگاهی و انگیزه پدید میآید:
• امید به جاودانه شدن حق، عدالت و حقیقت؛
• ایمان به بیثمر نبودن رنجها و مبارزات انسان؛
• باور به ماندگاری راه، فکر و آرمان یک انسان آزاد؛
• و انگیزهای برگرفته از ریشههای فرهنگ، تاریخ و جهانبینی کهن ایرانزمین.
مجیدرضا رهنورد و نمونه ی چندین هزاره ی آن در هفته های اخیر، بازتاب اسطوره هایی از نژاد خورشید هستند.
اینان با بازگشت به ریشه و کردار قهرمانانهاشان نشان دادند که:
«امید به پیروزی نهایی و جاودانگی نام و آرمان آنانی که برای آزادی، عدالت و کرامت انسانی جان دادهاند، هرگز از یاد نخواهد رفت؛ بلکه در طی تاریخ، پرفروغتر و باشکوهتر خواهد شد.»
یاد آنان، همچون مشعلی در دل تاریکی، نه تنها نسل امروز، بلکه نسلهای آینده را به بیداری، شهامت و خویشتنشناسی رهنمون خواهد ساخت.
مجيد رضا کاش بودی و میدیدی که کامیونداران صد و پنجاه و دو شهر ايران در اعتصاب هستند. بزودی تا روز زادروزت منتظر اعتراضات و اعتصابات بیشتریهستيم. به همه دوستات که کنارت هستند بگو که بیشتر مردم عادی چشم انتظار شاه در تبعيد خود هستند.